รีวิวภาพยนตร์เรื่อง Coco (โคโค่) : วันอลวน วิญญาณอลเวง

 

โดยอนิมชั่นเรื่องนี้นั้นถือว่าเป็นอนิเมชั่นใน disney+ ที่ให้ข้อคิดมากได้ไม่มากก็น้อยเลยที่เดียวสำหรับท่านผู้ชมและเรื่องราวที่เริ่มต้นขึ้นนั้นเด็กชายที่เป็นศูนย์กลางของเรื่องราวมีชื่อว่ามิเกล (ให้เสียงโดยนักแสดงเด็กหน้าใหม่ แอนโธนี กอนซาเลซ) สมาชิกของครอบครัวริเวียรา ที่มีอาชีพเป็นช่างทำรองเท้า เป็นครอบครัวเม็กซิกันธรรมดา เพียงแต่ว่ามีกฎเหล็กห้ามทุกคนในครอบครัวเล่นดนตรีมาหลายชั่วอายุคน ทั้งนี้เพราะอิเมลดา ย่าทวดของมิเกล ถูกปู่ทวดที่อยากเป็นนักร้องดาวโดดเด่นบนฟากฟ้า ทิ้งไปเพื่อไขว่คว้าเอามาดังใจฝัน ครอบครัวนี้จึงห้ามให้มีเสียงดนตรีและเสียงเพลงในบ้านนับแต่นั้น โดยมีย่าของมิเกล (เรเน่ วิกเตอร์) เป็นผู้คุ้มครองกฎนี้อย่างแน่นหนาแต่มิเกลนั้นรักการร้องเพลง สักวันจะเป็นอย่างฝันใฝ่ จะทำให้ได้ เหนื่อยสักเท่าไหร่ทุ่มเทกายใจ ให้ดังฝัน และมีไอดอลในดวงใจคือเออร์เนสโต เดอ ลา ครูซ (เบนจามิน แบรตต์) นักร้องผู้ล่วงลับ หลังจากรู้ความจริงว่าเดอ ลา ครูซ นั้นเดอลาโลกไปแล้ว มิเกลก็แอบไปขโมยกีตาร์ของเขาที่หลุมศพ แต่บังเอิญว่าตรงกับวันที่ประตูนรกเปิดพอดี (Day of the Dead) มิเกลจึงถูกคำสาปหอบพาเขาไปยังดินแดนของคนตายในวันนั้น ต้องเผชิญหน้ากับบรรดาญาติๆ ทั้งหลายที่ตายไปแล้วและเกลียดดนตรี

ต้องยอมรับว่า ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ Pixar เป็นค่ายที่ทำการ์ตูนแอนิเมชั่นได้สนุก และเล่าเรื่องดีงาม แถมสอนทั้งเด็กและผู้ใหญ่ได้ดีกว่า หนังที่ใช้คนแสดงจริง ๆ หลายต่อหลายเรื่องเสียอีก ปีนี้ก็เป็นอีกปี ที่เรามั่นใจว่าหนังแอนิเมชั่นจากค่าย Pixar จะต้องได้เข้าชิงออสการ์ ดีไม่ดีอาจได้รางวัลชนะเลิศไปเลยเสียด้วยซ้ำ สำหรับเรื่อง COCOปีนี้ตัวเราเองอาจได้ดูหนังแอนิเมชั่นไปไม่เยอะเรื่องนัก แต่ค่อนข้างมั่นใจว่า COCO เป็นหนึ่งในหนังแอนิเมชั่นที่ดีและสนุกที่สุดเรื่องหนึ่งแห่งปี 2017 เพราะความดีงามและความสนุกของ COCO ทัดเทียมกับ Zootopia, Inside Out และอีกหลาย ๆ เรื่องที่เข้าชิงและได้รับรางวัลออสการ์เมื่อปีก่อน ๆ มาแล้ว

COCO หน้าหนังเหมือนจะเป็นหนังคนล่าฝัน แต่จริง ๆ แล้ว ความฝันและการตะกายฝันเป็นแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น หลัก ๆ ที่หนังพยายามสอนเรา และสอนได้น่ารักมาก ๆ คือ เรื่องของความสัมพันธ์ในครอบครัว การเคารพและการระลึกถึงญาติผู้ใหญ่ที่ล่วงลับไปแล้วเราเกิดมาในยุคที่ celebrities เฟื่องฟู เรามีนักร้องดังหรือดาราตัวท็อปเป็นไอดอล คนเหล่านี้จะเป็นหรือจะตาย ก็จะมีคนรัก เทินทูน และจดจำไปอีกนานมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ในขณะที่คนที่ไม่ได้ดังอาจไม่ได้รับการจดจำ ทั้งที่เขาอาจอยู่เบื้องหลังความสำเร็จของคนกลุ่มแรกที่กล่าวมานั้น หรือแม้แต่ญาติผู้ใหญ่ในบ้านของเราเองก็ตาม บางคนยังจดจำและระลึกถึงพวกเขาไม่มากพอ

COCO ทำให้เราเข้าใจจริง ๆ ว่า คนที่เขาตายไปแล้ว แท้จริงแล้ว พวกเขาไม่ได้ไปไหนเลย หากแต่ยังอยู่กับพวกเราเสมอ ถ้าเราคิดถึงหรือระลึกถึงพวกเขาเช่นกัน คนเราจะตายได้จริง ๆ ก็ต่อเมื่อไม่มีใครระลึกถึงเขาอีกแล้วหรือไม่มีตัวตนบนโลกแล้วจริง ๆ มากกว่าและคุณสามารถติดตามและดูภาพยนต์ใหม่ๆได้ที่นี่ รีวิวหนังใหม่ชนโรง