รีวิวภาพยนตร์ เรื่อง Raya and the Last Dragon – รายากับมังกรตัวสุดท้าย

 

“รายาและมังกรตัวสุดท้าย” ของดิสนีย์พร้อมให้เล่นในสัปดาห์นี้ในละครจำกัดจำนวน และใน Disney+ โดยมีค่าธรรมเนียมเพิ่มเติม เป็นการผจญภัยที่ยอดเยี่ยม การผสมผสานภาพและตำนานจากวัฒนธรรมต่างๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เข้ากับวิสัยทัศน์ของตัวเอง เป็นภาพยนตร์ครอบครัวที่มีความทะเยอทะยานที่จะใช้งานได้ทุกวัย และเป็นเรื่องที่ไม่เคยพูดถึงผู้ชมในขณะที่นำเสนอเรื่องราวที่สนุกสนานและกระตุ้นความคิด นอกจากนี้ยังมีภาพที่โดดเด่นที่สุดเท่าที่ดิสนีย์เคยสร้างมา ทิ้งตัวละครในโลกที่ให้ความรู้สึกทั้งคลาสสิกและใหม่ไปพร้อม ๆ กัน

รายา (เคลลี่ มารี ทราน) เคยได้ยินเรื่องราวของมังกรตัวสุดท้ายจากพ่อของเธอ เบญจา (แดเนียล แด คิม) มานานแล้ว ขณะที่กองกำลังชั่วร้ายกำลังเคลื่อนทัพไปทั่วแผ่นดิน เปลี่ยนผู้คนให้กลายเป็นหิน มังกรเวทย์มนตร์รวมพลังของพวกเขาเข้าด้วยกันเป็นหิน และหนึ่งชื่อ Sisu ใช้มันเพื่อหยุดการเปิดเผยที่ค้างอยู่ เธอเสียสละตัวเองในกระบวนการนี้ แม้ว่าจะมีข่าวลือว่าเธอรอดชีวิตมาได้ หินก้อนนั้นอาศัยอยู่กับคนของเบญจาและรายาเมื่อภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มต้น แต่กลุ่มอื่น ๆ ในโลกที่แตกแยกกันในปัจจุบันได้ขโมยมัน ทำลายมันเป็นชิ้น ๆ และกระจายไปทั่วแผ่นดิน

 

หลายปีต่อมา รายาออกเดินทางไปค้นหาทั้ง Sisu (Awkafina) และเศษหิน พยายามที่จะนำคนของเธอกลับมารวมกันและเติมเต็มวิสัยทัศน์แห่งความจงรักภักดีของบิดาของเธอ ระหว่างทาง พวกเขาถูกเจ้าหญิงแห่งเผ่าไล่ตามที่ต้องการพลังเต็มเปี่ยมชื่อนามาอารี (เจมม่า ชาน) และพบกับตัวละครประกอบที่น่าจดจำมากมาย รวมถึงบูน (ไอแซก หวาง) ที่ชอบอยู่เป็นฝูง) ตองตาเดียว (เบเนดิกต์ หว่อง) และแม้กระทั่ง “เด็กหลอกลวง” เด็กที่ใช้ความน่ารักที่ปฏิเสธไม่ได้ของเธอในฐานะนักต้มตุ๋นในตรอก ตัวละครที่มีชีวิตชีวาเหล่านี้ทั้งหมดได้รับผลกระทบจากการแตกของหิน และพวกเขาสร้างแกนกลางที่ยากจะลืมเลือนในภาพยนตร์ผจญภัยสมัยเก่าที่ระลึกถึงทุกอย่างตั้งแต่อินเดียน่า โจนส์ ไปจนถึง "เจ้าหญิง Mononoke"

ผู้กำกับ Don Hall (“Big Hero 6”) และ Carlos López Estrada (“Blindspotting”) เติมเต็มทุกองค์ประกอบการออกแบบของ “Raya and the Last Dragon” ด้วยงานฝีมือชั้นยอด แต่ละดินแดนที่รายาและเพื่อนร่วมชาติของเธอเดินทางไปรู้สึกเหมือนโลกที่รับรู้อย่างเต็มที่ ดูท้องถนนที่รายาพบกับทารกและลิงของเธอในอาชญากรรม—พวกเขาเต็มไปด้วยชีวิตที่จอแจและรายละเอียดเบื้องหลังที่ภาพยนตร์หลายเรื่องเช่นนี้มองข้ามไป แล้วก็มีการออกแบบตัวละครซึ่งได้รับการพิจารณาอย่างรอบคอบมากกว่าอนิเมชั่นบล็อกบัสเตอร์สมัยใหม่ส่วนใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งรูปลักษณ์ที่งดงามของ Sisu และมังกรเพื่อนของเธอ ใช่ เธอมีความคล้ายคลึงอย่างมากกับมังกรที่เราเคยเห็นในภาพยนตร์เอเชียมาก่อน—มันยากที่จะไม่นึกถึง “Spired Away” เมื่อเธอบินตามรูปแบบของเธอเอง—แต่ในที่สุดเธอก็ยืนหยัดด้วยตัวเธอเอง ต้องขอบคุณส่วนหนึ่งที่ การออกแบบของเธอผสมผสานกับงานเสียงที่ยอดเยี่ยมของ Awkwafina เธอแสดงออกโดยไม่ดูการ์ตูนมากเกินไป “รายา” ทั้งหมดเป็นไปตามนั้น—จานสีที่สดใสและรายละเอียดระดับที่น่าทึ่งที่ไม่เคยทำให้องค์ประกอบแฟนตาซีไปไกลเกินไป ทำให้เกิดความสมดุลที่สมบูรณ์แบบ

ความสมดุลนั้นยังคงอยู่เพราะนักเขียนบทภาพยนตร์ Qui Nguyen และ Adele Lim จะไม่หลงทางในสนามเด็กเล่นที่เคลื่อนไหวได้ใหม่ของพวกเขา และไม่เคยลืมเหตุการณ์ที่สะเทือนอารมณ์ของเรื่องราว รายาไม่เพียงแต่พยายามทำให้พ่อของเธอกลับมามีชีวิตอีกครั้ง เธอพยายามทำให้โลกกลับมารวมกันอีกครั้ง เป็นภาพยนตร์ที่ฉลาดเกี่ยวกับหัวข้อใหญ่เรื่องหนึ่งในยุคปัจจุบันของเรา นั่นคือการแสวงหาความสามัคคี การอ่านเรื่องสังคมและการเมืองของหนังจะอุดมสมบูรณ์เพราะเป็นการพยายามหาจุดร่วมและก่อให้เกิดอีกครั้งหลังจากการทรยศและการแบ่งแยก สิ่งหนึ่งที่ฉันชอบเกี่ยวกับเรื่องนี้คือมันท้าทายความผิวเผินแบบดั้งเดิมของแอนิเมชั่นบล็อกบัสเตอร์มากเพียงใด โดยรู้ว่าเด็ก ๆ สามารถรับมือกับโครงเรื่องและธีมที่ซับซ้อนกว่าที่ฮอลลีวูดมักมอบให้ หนึ่งสามารถเพลิดเพลินกับ "รายา" ได้ในระดับภาพยนตร์ผจญภัยเท่านั้น แต่ก็น่าจะเริ่มบทสนทนาที่น่าสนใจกับเด็กๆ เกี่ยวกับความไว้วางใจ การให้อภัย และความกล้าหาญได้เช่นกัน ความกลัวเป็นผลมาจากความไม่ไว้วางใจหรือสาเหตุของมัน? เราแตกแยกเพราะเราเป็นศัตรูหรือเพราะเราถูกบอกว่าเป็นศัตรู?

 

นี่เป็นคำวิจารณ์ที่หายากสำหรับแอนิเมชั่นในสตูดิโอ แต่บางครั้ง “รายากับมังกรตัวสุดท้าย” อาจมีเนื้อหาที่เข้มข้นเกินไปในบางครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ครึ่งชั่วโมงสุดท้ายของภาพยนตร์เรื่องนี้มีนิสัยชอบสะกดความคิดผ่านบทสนทนามากกว่าที่จำเป็นจริงๆ ตัวละครและการเล่าเรื่องนั้นแข็งแกร่งมาก แต่บางครั้งฉันก็อยากให้ "รายา" ยอมให้มีการพัฒนาที่เงียบงันมากกว่าจังหวะที่ฮอลล์และเอสตราด้าเลือก มีนิสัยชอบอธิบายตัวเองมากเกินไปเมื่อภาพและการเล่าเรื่องทำให้งานสำเร็จด้วยตัวของมันเองรีวิวหนังดัง Netflix