รีวิวอนิเมชั่น เรื่อง Monsters, Inc

 

เด็กและสัตว์ประหลาดในภาพยนตร์มีหลายอย่างที่เหมือนกัน พวกเขารู้สึกเด่น พวกเขาโดดเด่นในฝูงชน พวกเขาไม่สามารถพูดคุยเล็ก ๆ กับผู้ใหญ่ได้ พวกเขามักจะเหยียบย่ำสิ่งของและทำลายมัน สิ่งใดผิดพลาดก็โทษพวกเขา ตอนนี้ปรากฎว่าพวกเขาแบ่งปันอย่างอื่นไม่เพียงแต่เด็กๆ จะกลัวสัตว์ประหลาดเท่านั้น แต่ตามคำกล่าวของ ''Monsters, Inc.'' สัตว์ประหลาดจะกลัวเด็กด้วยแอนิเมชั่นใหม่จาก Pixar เผยให้เห็นว่ามันเป็นความจริง (อย่างที่เด็กทุกคนรู้) ว่ามีสัตว์ประหลาดอยู่ในตู้เสื้อผ้าในห้องนอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ไฟดับแล้ว สิ่งที่เราไม่ได้ตระหนักคือพวกมอนสเตอร์กำลังได้รับมอบหมาย ประตูตู้เสื้อผ้าซึ่งในตอนกลางวันนำไปสู่ตู้เสื้อผ้า ในตอนกลางคืนนำไปสู่ ​​Monstropolis โลกของสัตว์ประหลาดโดยตรง ซึ่งขับเคลื่อนโดย Scream Heat เหตุผลเดียวที่สัตว์ประหลาดกระโดดออกจากตู้เสื้อผ้าและทำให้เด็ก ๆ กลัวก็คือการรวบรวมเสียงกรีดร้องของพวกเขาซึ่งก็คือ Monstropolis เนื่องจากโรงไฟฟ้าเป็นของพวกเราที่เหลือ

เมื่อภาพยนตร์เปิดขึ้น Monstropolis เผชิญกับวิกฤติ: เด็ก ๆ เริ่มหวาดกลัวเกินไปและมีปัญหาการขาดแคลนเสียงกรีดร้อง คาดการณ์ว่า "ไฟดับ" การปิดระบบพลังงานอย่างสมบูรณ์เป็นไปได้ ความรับผิดชอบตกอยู่ที่ไหล่กว้างของสัตว์ประหลาดสีน้ำเงินตัวใหญ่ชื่อซัลลี (ให้เสียงโดยจอห์น กู๊ดแมน) ซึ่งเป็นผู้ผลิตเสียงกรีดร้องชั้นนำ ซัลลี่ดูเหมือนลูกผสมระหว่างกอริลลากับหมี เพื่อนที่ดีที่สุดของเขา Mike Wazowski (พากย์เสียงโดย Billy Crystal) เป็นลูกตาสีเขียวที่มีแขนและขา ซัลลี่กล้าหาญและทุ่มเท วาซอว์สกี้เป็นคนขี้กลัว หวาดกลัว และเอาแต่ใจ ร่วมกันครอบคลุมลักษณะการทำงานที่หลากหลาย ซีเลียสุดเซ็กซี่ (ให้เสียงโดยเจนนิเฟอร์ ทิลลี่) หลงรักวาซอว์สกี้ สิ่งที่เธอเห็นในตัวเขานั้นเหนือกว่าฉัน แม้ว่าจะมีใครที่รู้วิธีมีเพศสัมพันธ์กับลูกตาสีเขียวได้ คนนั้นก็คงเป็นเจนนิเฟอร์ ทิลลี่ ฉันนึกภาพออกว่าเสียงแหบพร่าของเธอ: ''กะพริบตา! Blink!'' ต้องมีวายร้าย และคราวนี้พวกเขาคือ Henry J. Waternoose (James Coburn) ซึ่งดูเหมือนปูข้ามกับการ์ตูนของ Boss Tweed และ Randall Boggs (Steve Buscemi) จอมวางแผนจอมเจ้าเล่ห์ที่ต้องการ ขับไล่ซัลลี่ในฐานะนักสะสมเสียงกรีดร้องของแชมป์เปี้ยน การแข่งขันของพวกเขาทวีความรุนแรงมากขึ้นเมื่อเด็กที่ชื่อบู (พากย์เสียงโดยแมรี่ กิบบ์ส) ไปในที่ที่ไม่มีใครเคยไปมาก่อน ผ่านประตูตู้เสื้อผ้าและเข้าสู่โลกสัตว์ประหลาด

''Monsters, Inc.'' ติดตามภาพยนตร์ ''Toy Story'' สองเรื่องและ ''A Bug's Life'' จาก Pixar และอีกครั้งแสดงให้เห็นถึงแอนิเมชั่นที่ใช้คอมพิวเตอร์ช่วยอันน่าทึ่งของสตูดิโอ ซึ่งสร้างความรู้สึกลึกลับของมิติและ ความเคลื่อนไหว. สัตว์ประหลาด เช่น ของเล่นและแมลง มีรูปร่าง ขนาด และสีทุกรูปแบบ ซึ่งอาจเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวของพวกมัน และภาพยนตร์เรื่องนี้ก็น่าติดตาม และเนื่องจากสัตว์ประหลาดกลัว Boo ซึ่งมีชื่อมากว่าเป็นการตำหนิภารกิจตลอดชีวิต จึงมีเสียงกรีดร้องและไล่ตามทั้งสองด้านของประตูตู้เสื้อผ้า (''ไม่มีสิ่งใดมีพิษหรือถึงตายได้มากไปกว่าเด็กที่เป็นมนุษย์'' วอเตอร์นูสเตือน '' สัมผัสเพียงครั้งเดียวอาจฆ่าคุณได้!'') เมื่อพูดถึงประตูเหล่านั้น กลับกลายเป็นว่าพวกเขาผลิตขึ้นในมอนสโตรโพลิสตามข้อกำหนดที่เข้มงวดดังกล่าว ที่ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาไม่ได้มากับบ้าน ซีเควนซ์ที่สนุกสนานที่สุดในภาพยนตร์คือฉากไล่ล่ารถไฟเหาะซึ่งมีประตูหลายร้อยบานบนสายพานลำเลียงที่ไม่มีที่สิ้นสุดซึ่งวนลูปด้วยความเร็วที่พัง

 

การพากย์เสียงเป็นสิ่งที่นักแสดงทำแทนที่จะเป็นโรงละครอาหารค่ำ ด้วยรายได้รวมหลายล้านดอลลาร์ของภาพยนตร์แอนิเมชั่นชั้นนำ งานนี้มีกำไรซึ่งในที่สุดก็ได้รับเครดิตที่สมควรได้รับสำหรับทักษะด้านศิลปะที่จำเป็น ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นนักเล่นกลที่ดี และดาราอย่าง Goodman, Crystal, Coburn, Buscemi และ Bonnie Hunt นำมิติมาสู่ภาพยนตร์ที่ทั้งคู่ยืมมาจากตัวละครในจอและเป็นเด็ก สำหรับ Tilly ที่ทรงคุณค่า เธอมีเสียงเดียวที่ทำให้ฉันนึกถึง Mae West และ Slim Pickens ไปพร้อม ๆ กันรีวิวหนังใหม่ชนโรง