รีวิวภาพยนตร์ เรื่อง Tomorrowland – ผจญแดนอนาคต
เป็นภาพยนตร์ครอบครัวผู้กล้าที่ลงทุนในความตื่นเต้นด้วยงบประมาณสูงโดยไม่มีเครือข่ายความปลอดภัยของแบรนด์แฟรนไชส์
ฆ่าเด็กเล็กๆ ที่มีรถกระบะ (ไม่เป็นไร เธอเป็นหุ่นยนต์) และทำให้เราได้เห็นฮิวจ์
ลอรีใน หนังสีดำ jodhpurs แต่ที่เด็ดกว่านั้นคือความพยายามอย่างจริงใจของทูมอร์โรว์แลนด์ในการเริ่มต้นการมองโลกในแง่ดีทางเทคโนโลยีของมนุษยชาติอย่างกระทันหัน
ซึ่งถือว่าจนตรอกด้วยการลดลงของการแข่งขันในอวกาศที่มีผลกระทบที่อาจคุกคามโลก
นั่นเป็นคำตอบสำหรับปัญหาปัจจุบันของโลกหรือไม่ ผู้กำกับแบรด
เบิร์ดสมควรได้รับการยกย่องสำหรับการรวบรวมความคิดที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ไว้ในการผจญภัยย้อนยุคที่เข้าถึงได้ง่าย
คำรามคำราม และย้อนยุค
Tomorrowland คืออะไร
หรือแม้แต่ที่ใดก็ยากที่จะอธิบาย บทนำที่งาน New York World's Fair ปี 1964
แฟรงค์ เด็กชายอัจฉริยะนักประดิษฐ์ที่จะเติบโตเป็นจอร์จ คลูนีย์
ได้รับตรา Tomorrowland จากเด็กสาวชาวอังกฤษผู้ลึกลับ
มอบสิทธิ์เข้าถึงเครื่องเล่นในสวนสนุกระดับวีไอพีที่จะพาผู้มาเยือนไปยังโลกลึกลับแห่งอนาคต
หรือของขวัญคู่ขนาน หรือบางอย่าง อย่างไรก็ตาม
ทูมอร์โรว์แลนด์เองก็กลายเป็นยูโทเปียในยุคอวกาศ
เต็มไปด้วยตึกระฟ้าที่เรียวยาวและรถไฟเหาะ และพลเมืองที่แต่งกายโดยนักศึกษาแฟชั่นอย่างเห็นได้ชัด
หากดูเหมือนโฆษณาสายการบินราคาแพง ก็มีเหตุผลที่ดีสำหรับเรื่องนั้น
แต่แล้วเราก็ถูกยิงมาถึงปัจจุบัน โดยที่ Casey
ลูกสาวของวิศวกร Nasa ที่อยากรู้อยากเห็น (Britt
Robertson ซึ่งอาจเป็นน้องสาวของ Jennifer
Lawrence) ได้รับการบอกเล่าอย่างต่อเนื่องในชั้นเรียนว่าโลกถึงวาระแล้วอย่างไร
แต่จะไม่มีวันแก้ไขได้อย่างไร
เธอเองก็ได้รับตราสัญลักษณ์แห่งทูมอร์โรว์แลนด์ซึ่งเมื่อเธอแตะมัน
เธอจะพุ่งชนเธอไปยังเมืองแห่งอนาคตเดียวกันในทันที
ยกเว้นว่าเธอไม่ได้อยู่ที่นั่นจริงๆ เธอแค่เห็นมัน เหมือนโฮโลแกรมขนาดยักษ์
อีกครั้ง เป็นการยากที่จะอธิบาย – แต่น่าชม นั่นเป็นกรณีที่ค่อนข้างมาก
ดังที่คลูนีย์พูดกับเธอ ณ จุดหนึ่งว่า “ฉันต้องอธิบายทุกอย่างให้คุณฟังไหม
คุณไม่แปลกใจเลยเหรอ?”

Comments
Post a Comment